Η Σύνοδος στην Κλερμόν της Γαλλίας τον Νοέμβριο του 1095 υπήρξε η απαρχή των Σταυροφοριών και ειδικότερα απετέλεσε το προοίμιο της Α' Σταυροφορίας (1096-1099). Σε αυτή την Σύνοδο ο Πάπας Ουρβανός ο Β' κήρυξε τον πόλεμο κατά των Μουσουλμάνων για την απελευθέρωση των Αγίων Τόπων από αυτούς. Ο Ουρβανός, για να δώσει ιδιαίτερη βαρύτητα στο σταυροφορικό εγχείρημα μίλησε για το "θέλημα του Θεού" (Deus vult). Είχαν προηγηθεί οι εκκλήσεις του Βυζαντινού αυτοκράτορος Αλεξίου Α' (1081-1118) προς τον Πάπα για την αποστολή βοήθειας από την Δύση ώστε να αντιμετωπίσει τους Σελτζούκους, οι οποίοι είχαν καταλάβει, σταδιακά, το μεγαλύτερο μέρος της Μικράς Ασίας μετά την ατυχή, για τους Βυζαντινούς, Μάχη του Μαντζικέρτ στα τέλη του καλοκαιριού του 1071 εναντίον αυτών. Οι καλές σχέσεις μεταξύ του αυτοκράτρος και του Πάπα αποδεικνύουν ότι οι επιπτώσεις από το Σχίσμα του 1054 δεν ήταν ακόμη ιδιαίτερα σοβαρές. Η δραματική επιδείνωση των δυτικοβυζαντινών σχέσεων θα ξεκινήσε...
“καί ἐπί τῆς αὐτοῦ βασιλείας ἐνεκαινίσθη τό τότε Βυζάντιον ἐπί τῆς ὑπατείας Γαλλιανοῦ καί Συμμάχου, Τοῦ αὐτοῦ δέ βασιλέως Κωνσταντίνου ποιήσαντος πρόκεσσον ἐπί πολύν χρόνον, ἀπό Ρώμης ἐλθόντος ἐν τῷ Βυζαντίῳ ὅστις καί τό πρώην τεῖχος τῆς αὐτῆς πόλεως, ἐκέλευσεν αὐτήν Κωνσταντινούπολιν λέγεσθαι, ἀναπληρώσας καί τό Ἱππικόν καί κοσμήσας αὐτό χαλκουργήμασι καί πάσῃ ἀρετῄ, κτίσας ἐν αὐτῷ καί κάθισμα θεωρίου βασιλικοῦ καθʹ ὁμοιότητα τοῦ ἐν Ρώμῃ ὅντος.” (Ἰωάννης Μαλάλας: "Χρονογραφία")