Gloriosa Nova Roma Byzantina

Όταν ανέβηκε στο θρόνο ο Κωνσταντίνος οι ευρωπαϊκές επαρχίες ήταν ακόμα αφιερωμένες στη λατρεία των εικόνων, ενώ οι επαρχίες της Μ. Ασίας είχαν ήδη ανάμεσα στον πληθυσμό τους αρκετούς εικονομάχους. Ο Κωνσταντίνος πέρασε τα δύο πρώτα χρόνια της βασιλείας του σ’ ένα διαρκή αγώνα με τον αδελφό της γυναίκας του Αρτάβασδο , ο οποίος ηγείτο μιας επανάστασης που απέβλεπε στην υπεράσπιση των εικόνων. Ο Αρτάβασδος πέτυχε να αναγκάσει τον Κωνσταντίνο να εγκαταλείψει την πρωτεύουσα και να κηρυχθεί αυτοκράτορας. Στη διάρκεια του έτους της βασιλείας του αποκατέστησε τη λατρεία των εικόνων. Ο Κωνσταντίνος όμως κατόρθωσε να τον εκθρονίσει, να πάρει πίσω το θρόνο και να τιμωρήσει αυστηρά τους υποκινητές της επανάστασης. Το εγχείρημα του Αρτάβασδου έδειξε στον Κωνσταντίνο ότι η λατρεία των εικόνων ήταν δυνατόν να αποκατασταθεί δίχως μεγάλες δυσκολίες, ενώ συγχρόνως τον ανάγκασε να προχωρήσει πιο αποφασιστικά στην ανάγκη μέτρων που θα δυνάμωναν στη συνείδηση του λαού...

Η Σύνοδος στην Κλερμόν της Γαλλίας τον Νοέμβριο του 1095 υπήρξε η απαρχή των Σταυροφοριών και ειδικότερα απετέλεσε το προοίμιο της Α' Σταυροφορίας (1096-1099). Σε αυτή την Σύνοδο ο Πάπας Ουρβανός ο Β' κήρυξε τον πόλεμο κατά των Μουσουλμάνων για την απελευθέρωση των Αγίων Τόπων από αυτούς. Ο Ουρβανός, για να δώσει ιδιαίτερη βαρύτητα στο σταυροφορικό εγχείρημα μίλησε για το  "θέλημα του Θεού" (Deus vult). Είχαν προηγηθεί οι εκκλήσεις του Βυζαντινού αυτοκράτορος Αλεξίου Α' (1081-1118) προς τον Πάπα για την αποστολή βοήθειας από την Δύση ώστε να αντιμετωπίσει τους Σελτζούκους, οι οποίοι είχαν καταλάβει, σταδιακά, το μεγαλύτερο μέρος της Μικράς Ασίας μετά την ατυχή, για τους Βυζαντινούς, Μάχη του Μαντζικέρτ στα τέλη του καλοκαιριού του 1071 εναντίον αυτών. Οι καλές σχέσεις μεταξύ του αυτοκράτρος και του Πάπα αποδεικνύουν ότι οι επιπτώσεις από το Σχίσμα του 1054 δεν ήταν ακόμη ιδιαίτερα σοβαρές. Η δραματική επιδείνωση των δυτικοβυζαντινών σχέσεων θα ξεκινήσε...