Gloriosa Nova Roma Byzantina

Στο βιβλίο-οδηγία "De Administrando Imperio" προς τον υιό του Ρωμανό Β' (959-963) ο Κωνσταντίνος Ζ' (945-959), μεταξύ άλλων, δίνει οδηγίες για το πως πρέπει να γίνεται ένας σωστός οικονομικός και εμπορικός αποκλεισμός.   Όσοι έρχονται σε ρήξη με την αυτοκρατορ ία, πέραν των άλλων, έχουν να αντιμετωπίσουν και τον οικονομικό πόλεμο αυτής. Το παράδειγμά μας αφορά τους Χερσωνίτες (κατοίκους της Χερσώνος στην Κριμαία). Εκεί ο Κωνσταντίνος δίδει αυστηρότατες εντολές, οι οποίες έχουν να κάνουν, αφ' ενός με τον αποκλεισμό των εμπορευμάτων τους από τα αυτοκρατορικά λιμάνια, αφ' ετέρου την απαγόρευση εξαγωγής σιτηρών σε αυτούς. Αυτό που λαμβάνει χώρα στις ημέρες μας με τα οικονομικά μέτρα και αντίμετρα αποκλεισμού το εφήρμοζαν ήδη οι Βυζαντινοί κατά τον Μεσαίωνα, όπως και διάφορες άλλες τεχνικές (π.χ proxy wars, πόλεμοι διά αντιπροσώπων δηλαδή, οικονομική και τεχνική βοήθεια σε συμμάχους κ.ο.κ). "Ἰστέον, ὅτι εἰ ἀντάρωσί ποτε οἱ τοῦ κάστρου Χερσ...

Φωτό: Χειρόγραφη υπογραφή Μιχαήλ Ατταλειάτου Στην μεσοβυζαντινή εποχή η συγκλητική αριστοκρατία μεταβάλλεται σε αυλική αριστοκρατία. Το ίδιο συμβαίνει και με την ιεραρχία. Οι τίτλοι των σχολών πολλαπλασιάζονται κατά την βασιλεία του Ιουστινιανού Β’ (685-995 & 705-711), όπως για παράδειγμα: Σπαθάριοι, Κανδιδάτοι, Μανδάτορες κ.ά. Επίσης, δημιουργούνται νέοι τίτλοι ή αναβιώνουν παλαιοί που είχαν εκπέσει, π.χ ο Ανθύπατος τον 9 ο , ο Δισύπατος επίσης τον 9 ο , Πρόεδρος της Συγκλήτου, Βέστης ή Βεστιάρχης, Σεβαστός τον 11 ο . Στο 2 ο ήμισυ του 9 ου οι Γενεαλογίες των Ευγενών παίρνουν φανταστικά και πλάθουν μυθιστορηματικά την καταγωγή τους από επιφανείς ρωμαϊκές οικογένειες της παλαιάς Ρώμης. Για παράδειγμα, ο Βίος του Βασιλείου , ιδρυτού της Μακεδονικής Δυναστείας, αφήνει τέτοια υπονοούμενα. Επίσης, οι Φωκάδες , μεγαλογαιοκτήμονες (Δυνατοί) από την Μικρά Ασία, ισχυρίζοντο ότι κατάγονταν από τους Φαβίους . Γενικά, η άσκηση “Δυναστείας” παραμένει ως άσκηση νόμιμης βίας κα...

Οι «Δήμοι» στο Βυζάντιο αποτελούν κατάλοιπο των δημοκρατικών θεσμών. Αρχικά λειτουργούσαν ως λαϊκές ομάδες οι οποίες, στη συνέχεια, μετεξελίχθησαν σε αθλητικά σωματεία τα οποία είχαν επιφορτιστεί με την οργάνωση των ιππικών αγώνων.   Με την πάροδο του χρόνου, αυτά τα σωματεία απέκτησαν υπολογίσιμη πολιτική ισχύ. Από μαρτυρίες τις οποίες έχουμε η δραστηριότητά τους λάμβανε χώρα σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, τόσο στον ελλαδικό χώρο (Ρόδος, Γόρτυνα, Νέα Αγχίαλος κ.ά)  όσο και στη Μικρά Ασία (Μίλητος, Έφεσος Κύζικος, Πριήνη, Στρατονίκεια κ.ά), την Ανατολή (Αντιόχεια, Ιερουσαλήμ, Καισάρεια Παλαιστίνης, Έμεσα κ.ά) και την Αίγυπτο (Αλεξάνδρεια, Οξύρυγχος, Αντινόη κ.ά). Οι Δήμοι διακρίνονταν από τον χρωματισμό που είχαν τα εμβλήματά τους. Έτσι είχαμε τους Πράσινους, τους Λευκούς, τους Βένετους και τους Ρούσιους. Δηλαδή τέσσερις ξεχωριστούς Δήμους.  Επισήμως δεν είχαν κάποια πολιτική εξουσία. Από τον 5ο αιώνα οι αρχηγοί τους διο...