Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Νεαρά αριθμός 90 για τους μάρτυρες στις δίκες



Η Βυζαντινή πολιτική για τα δικαστήρια. Στο παρακάτω απόσπασμα καθορίζεται το ποιοι νομιμοποιούνται να παραστούν ως μάρτυρες σε μία δίκη. Όσοι έχουν εκπέσει από την θέση τους, οι χαμερπείς, οι άσημοι και οι αφανείς αποκλείονται. Μάρτυρες δύνανται να είναι μόνον οι ευυπόληπτοι άνδρες: 

"θεσπίζομεν δε, και μάλιστα επί της μεγάλης ταύτης και ευδαίμονος πόλεως, ένθα πλείστη καθέστηκε (θεός δε ηγείσθω του λόγου) πολλών και αγαθών ανδρών ευπορία, ευυπολήπτους δειν είναι τους μάρτυρας, και ή κρείττους της τοιαύτης διαβολής διά το της αξίας ή στρατείας ή ευπορίας ή επιτηδεύσεως αναμφισβήτητον, ή είπερ ου τοιούτοι καθεστάσιν, υφ' ετέρων γουν ότι καθεστάσιν αξιόπιστοι μαρτυρούμενοι` και μη τινάς επιδιφρίους μηδέ χαμερπείς μηδέ παντοίως ασήμους επί μαρτυρίαν ιέναι, αλλ' ώστε είπερ αμφισβητηθείη τα κατ' αυτούς, δύνασθαι ραδίως αποδεικνύναι τον των μαρτυρησάντων βίον ως άμεμπτός τε και επιεικής είη. Ει δε άγνωστοί τινες είεν και πανταχόθεν αφανείς και τι φανείεν όλως περί την μαρτυρίαν των αληθών διαφθείραι σπεύδοντες, δύνασθαι και βασάνοις αυτούς υποκείσθαι, και τους δικαστάς, ει μεν άρχοντες είεν, αυτούς τούτο πράττειν, ει δε έτεροι παρά τους τας αρχάς έχοντας, ενταύθα μεν παραλαμβάνειν τον υπουργούντα τωι μεγαλοπρεπεστάτωι πραίτωρι των δήμων, κατά χώραν δε τον των τόπων έκδικον, και δι' αυτών προσάγειν αυτοίς την εκ των βασάνων πείραν, όπως αν ταύτηι γουν μηδέν κατακρύψαιεν των αληθών, ή και αλοίεν δια ταύτης της οδού χρημάτων την μαρτυρίαν ποιούμενοι ή και άλλως περί αυτήν κακουργούντες." 

Νεαρά αρ.90 Εξεδόθη το 539 μ.Χ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ιωάννης Γ' Δούκας Βατάτζης (1222-1254)

“Καθὼς γοῦν εἰρήκειν, μετὰ τὴν τελευτὴν αὐτοῦ ἐπιλαμβάνεται τῶν Ῥωμαϊκῶν σκήπτρων Ἰωάννης ὁ Δούκας ὁ γαμβρὸς αὐτοῦ, στεφθεὶς παρὰ τοῦ πατριάρχου Μανουήλ, ὃς τὸν Μάξιμον διεδέξατο. Ὁ μὲν οὖν βασιλεὺς Ἰωάννης ἄρτι τῶν σκήπτρων ἐπειλημμένος καὶ κομιδῇ ἐν στενῷ οὖσαν τὴν τῶν Ῥωμαίων τεθεαμένος ἀρχήν, οὐκ ἀνασχόμενος ἐν πολλοστοῖς βασιλεύειν, δύο παραδραμόντων ἐνιαυτῶν μάχην ποιεῖται μετὰ τῶν Ἰταλῶν.”
Γεώργιος Ακροπολίτης «Χρονική Συγγραφή»
Ήταν γαμπρός του Θεόδωρου Λασκάρεως, καθώς είχε νυμφευθεί την κόρη του Ειρήνη. Μόλις ανέβηκε στον θρόνο αντιμετώπισε τους αδελφούς του ΘεοδώρουΙσαάκιοκαιΆγγελο, οι οποίοι δεν τον αναγνώριζαν ως νόμιμο διάδοχο και κατέφυγαν στον Λατίνο αυτοκράτορα της Κωνσταντινουπόλεως.Το 1224 νικά τον στρατό των Λατίνων στο Ποιμανηνό. Καταλαμβάνει όλες τις κτήσεις τους στην Μικρά Ασία πλην της Χαλκηδόνος και της Νικομήδειας. Έπειτα μεταφέρει τον πόλεμο στην Ευρωπαϊκή ακτή όπου κυριεύει πολλές πόλεις στην Θράκη και την Μακεδονία. Ταυτόχρονα ναυπηγεί στόλο στην Λάμψακο και αν…

Μέγας Κωνσταντίνος 272-337 μ.Χ

Το πλήρες όνομα του ήταν Flavius Valerius Aurelius Constantinus. Γιος του Φλάβιου Βαλέριου Κωνστάντιου (του Χλωρού) από την Ναϊσσό της Μοισίας και της Ελένης από το Δρέπανο της Βιθυνίας γεννήθηκε περί το 272. Το 307 χωρίζει την πρώτη σύζυγό του την Μινερβίνη και νυμφεύεται την κόρη του Μαξιμιανού και αδελφή του Μαξεντίου Φαύστα. Την εποχή αυτή αναδύονται στην επιφάνεια οι μεγάλες αντιθέσεις των συναυτοκρατόρων του ρωμαϊκού κράτους που καταλήγουν σε ανοιχτές αντιπαραθέσεις και επεκτείνονται με την προσθήκη και άλλων, πλέον των τεσσάρων. Ο Κωνσταντίνος κυριαρχούσε στην Γαλατία και τα Βρετανικά νησιά, Ο Μαξέντιος και ο Μαξιμιανός στην Ιταλία, την Ισπανία και την Βόρειο Αφρική, ο Λικίνιος ορίστηκε από τον Γαλέριο ως υπεύθυνος στις επαρχίες της Πανονίας, της Ραιτίας, του Νωρικού και της Βαλέριας, ο Μαξιμίνος ελέγχει τις νότιες ακτές της Μικράς Ασίας και ο Γαλέριος την υπόλοιπη Ανατολή. Ο Μαξιμιανός στράφηκε πρώτα κατά του γιου του Μαξεντίου και μετά κατά του Κωνσταντίνου μέσα από ένα πλέγμ…

Η παρακμή του Βυζαντινού κράτους

Σε μία σειρά από βίντεο παρουσιάζεται η παρακμή της Βυζαντινής αυτοκρατορίας κατά τον 11ο αιώνα: